Het SOA-/NORA-spook waart nog steeds door Nederland!

Ja, want de NORA heeft het ook over services. We doen straks alleen nog maar services. En de NORA is de Bijbel. Dus dat zal goed zijn. Zegt de technisch architect. Gelooft daarna het management. Dat het niet snapt, maar er wel vele miljoenen voor uittrekt.

Is dat geen merkwaardig fenomeen? Een project op het gebied van procesoptimalisatie start en er wordt een fantastische technische architectuur als basis gemaakt waarin met grote letters de term ‘ESB’ figureert: Enterprise Service Bus. Dat gaat dan al die informatiestromen aan elkaar knopen en daarna is de wereld beter. We gaan het allemaal voor u oplossen met een Service Oriented Architecture, met SOA dus! 

U denkt dat ik overdrijf? Was het maar waar. We zijn net bekomen van de vele miljoenen verslindende hype waarbij processen helemaal gedigitaliseerd zouden worden met workflow-systemen; diverse overheidsorganisaties likken op dit punt nog steeds hun wonden. En alsof we er niets van hebben geleerd, duiken we vrolijk op de nieuwe technische hype die SOA heet.

NORA en SOA lijken vooral te worden gebruikt als justificering voor grootse projecten die uit lijken te gaan van het hardnekkige idee van de technische maakbaarheid van organisaties. Deze projecten zijn symptomatisch voor de onvolwassenheid van het vakgebied ICT. Het management snapt weinig van ICT; de technisch architecten c.q. externe leveranciers grijpen hun kans om prachtige, maar veel te simpele architectuurplaten te maken en om ons voor te spiegelen dat als je alles voor -tig miljoen euro allemaal, conform die standaard, die NORA, inricht, dat het allemaal goed komt. Elke zichzelf respecterende leverancier en zich ‘architect’ noemende adviseur voorziet daarbij tegenwoordig zijn gepresenteerde oplossing stelselmatig van het helemaal niets zeggende, holle etiket: ‘Geheel conform de NORA’.

Het gaat van twee kanten niet goed

Op het VIAG-congres 2008 (het jaarlijks congres voor de I&A-coördinatoren van gemeenten in Nederland) hoorde ik een zeer goed verhaal van Jacques Wallage. In Groningen had hij in tien jaar tijd twee keer een ICT-gerelateerd onderwerp op de agenda van zijn College gehad. De laatste keer moest er even een klap worden gegeven op een voorstel om een systeem aan te schaffen voor x-miljoen euro.
Conclusie van Wallage, waar ik het mee eens ben: het gaat van twee kanten niet goed. Het management snapt weinig van ICT, maar de wereld van ICT verzuimt ook om in simpele bewoordingen duidelijk te maken wat nu precies voor de procesgang en de gebruiker de toegevoegde waarde is van de inzet van allerlei ICT-brokken.
Het is goed dat de NORA er, als kader, is gekomen. Maar de NORA zélf is geen oplossing en al helemaal geen Bijbel. Daarbij is de steeds vaker onder de vlag van de NORA gepresenteerde idee dat een (overheids)organisatie beter gaat presteren door alles via een ESB aan elkaar te knopen in een Service Oriented Architecture (SOA) pure misleiding, waarbij de verantwoordelijkheid voor procesoptimalisatie ten onrechte van de mensen in de organisatie zélf naar de techniek wordt doorgeschoven… Waakt u dus voor het SOA-/NORA-spook!

Timo ten Cate

timo.tencate@specialite.nl